Kunnen we echt verder?
Vandaag willen we op tijd vertrekken. We liggen in een bocht en als het goed is komen er zeker 3 spitsen voorbij, dat gaat niet passen. Dus om 9 uur varen we al, maar we komen slechts 1 spits tegen. Zou de sluis toch niet goed gemaakt zijn? Gelukkig, hij is wel goed gemaakt en we kunnen er gewoon door. Door de storing is de waterstand echter lager dan normaal en geladen spitsen kunnen vanwege de te lage stand niet verder, dat duurt nog een paar uurtjes. Die ene spits die we gezien hebben was leeg en had daardoor minder diepgang. We maken vandaag aardig wat kilometers. Wim doet ook de sluizen in zijn eentje. Zo kunnen Jens, Isa en ik 's middags een paar potjes Kolonisten. Vooral Jens is erg fanatiek, maar gelukkig kan ik nog van hem winnen. 's Middags bereiken we het hoogste punt van deze reis: 307 meter boven NAP. Vanaf nu is het alleen nog maar zakken naar de Middellandse Zee. Ook een recordaantal sluizen vandaag: 32. Bovendien nog een kapotte brug en een kapotte sluis terwijl wij erin lagen. Gelukkig werden die mankementen binnen een kwartier opgelost en konden we gewoon door.
de eerste kapotte sluis
Na 3 dagen vervolgen we onze weg naar het Zuiden. We zijn nu op het Canal du Centre, 116 km lang en 61 sluizen. We zijn nog geen twee uur onderweg of we krijgen van de sluiswachter te horen dat er verderop een sluis kapot is. Wat nu? We stoppen nog even in een grotere plaats om in ieder geval boodschappen te doen. Daarna varen we zover mogelijk door. Uiteindelijk leggen we toch nog 20 km af vandaag. Op advies van een andere sluiswachter stoppen we in La Forge, vlak voor de brug. Helaas hebben we zo goed als geen internet, anders hadden we mooi Engelse les kunnen doen. Wim en Jens fietsen naar de kapotte sluis en zien hoe deze gemaakt wordt. De sluis blijkt al sinds vrijdag stuk te zijn dus we hebben veel geluk. Als de familie Syswerda niet op bezoek was gekomen hadden we dus een aantal dagen voor die sluis gelegen. En nu kunnen we morgen al weer gewoon verder.
Nog ÊÊn dagje visite
De laatste dag van het bezoek is aangebroken. Gelukkig hebben Demi en Indy maandag studiedag waardoor ze pas 's avonds hoeven te vertrekken. Mirjam en ik gaan naar een grote supermarkt even verderop, met de auto kunnen we mooi even voorraden aanvullen. Helaas deze super is vandaag dicht. Gelukkig is er ook nog een spar in het dorp zodat we in ieder geval de water- en colavoorraad aan kunnen vullen. Demi probeert de schaatsen van Isa uit en ook zij schaatst er zo op weg. 's Middags gaan we naar het circus, voor de kinderen een geweldig uitstapje. De ouders vinden het eigenlijk te zielig voor de dieren. Nog snel een hapje eten en een stukje film van de DDD-show kijken en dan moet er helaas afscheid genomen worden. Jens en Isa kruipen ook in de auto maar komen er toch maar weer uit. Als we weer met z'n vieren zijn moet Isa even erg huilen, het afscheid is nu dubbel zo moeilijk als in Nederland.
Spelevaren
Stefan vergezelt Wim met brood halen. De heren drinken gelijk een kopje koffie op een terras en het is dan ook laat voor we aan het ontbijt zitten: de volwassenen aan tafel, de vier kinderen op het zonnebed achterop. Daarna varen we een stukje het kanaal op waarna we half in de schaduw aanmeren. Het rubberbootje wordt ook tevoorschijn gehaald en Jens is het varen nog niet verleerd. Het is echt schitterend weer en de bikini's gaan aan. Terug in de haven gaan we bbq'en en varen de kinderen nog rondjes door de haven. Er valt net niet iemand in het water, maar tot het middel zijn de meeste wel nat. Nu het bootje uit de garage is, is het gelijk tijd om alle spullen uit de garage uit te zoeken en te sorteren. Stefan en Wim zijn er even mee bezig maar nu past het bootje opgeblazen in de garage en kan er dus makkelijk in en uit gehaald worden. Dank je Steef! De kinderen zijn helemaal blij als blijkt dat ze nog een nachtje bij elkaar mogen slapen. Nu gaan de drie meiden bij elkaar en Jens op het bankje. Er wordt iets meer geslapen als de afgelopen nacht.
De grote verrassing.
Vandaag begint als alle dagen, opstaan, douchen, ontbijten en dan schoolwerk. Maar wat wij wel weten en de kinderen niet is dat we vanmiddag bezoek krijgen. Wim en Stefan sms'en wat af om elkaar te laten weten hoe laat, waar. Wachten en niets laten merken is toch best moeilijk. Als de kinderen klaar zijn met school is het al na enen en gaan ze op het veldje voetballen. Als de Demi en familie aankomen, zitten wij met de camera's klaar: het is erg leuk de verrassing om de gezichten te zien. Als Demi en Indy, Jens en Isa willen verrassen komen die net aanlopen: de gezichten gaan van ongeloof naar heel blij. De rest van de middag zijn ze met z'n vieren druk aan het spelen en kunnen wij ook lekker bijkletsen. 's Avonds lopen we naar het dorp voor een drankje en hapje. Het is groot feest als blijkt dat ze op de boot blijven slapen. Met z'n viertjes in één kamer, er wordt die nacht weinig geslapen.
Het laatste stukje Canal de Lateral a la Loire
Vannacht heerlijk rustig gelegen en we zijn precies op tijd wakker om de sluis van 10 uur te halen. Als we nog zitten te ontbijten komt de sluiswachter al kijken. Vandaag varen we tot Digoin, een klein stukje maar nu hebben we de tijd om 's middags de was te doen en de wekelijkse grote sopbeurt. Na het bezoek aan de wasserette gaan we eerst nog even het dorp in, een drankje op een terrasje. Soppen doen we 's avonds want het is maar liefst 26 graden. Morgen een grote verrassing voor de kinderen. Isa's schaatsvriendinnetje Demi komt op bezoek met familie. Jens zou Indy wel als zusje willen, dus ook hij gaat zich ook wel amuseren met de dametjes.
De eerste zomerdag
Jens zijn eerste vraag 's morgens is tegenwoordig: mag ik kolonisten? Pas na een spelletje is het douchen, aankleden en eten. Wim is nog steeds degene die brood haalt, wij zorgen voor de rest. Na het ontbijt vertrekken we voor nog een stuk Canal de Lateral. De ochtend begint met een graad of 10 maar loopt snel op naar de 24, korte broeken en hemdjes vandaag. Ook de zonnebrand halen we voor de dag. Vooral Isa is gister erg verbrand en de aftersun heeft zijn werk niet gedaan. We maken ook voor het eerst de achterkant helemaal open en achterop is het lekker liggen lezen. Maar natuurlijk ook lessen vandaag, maar die gaan tot nu toe prima. Als we aanmeren in Diou liggen we direct naast een waterkraan. Tijd om de buitenboel schoon te spuiten. Helaas...als het opgedroogd is zien we dat het echt niet goed schoon is. Toch iets langer boenen de volgende keer. De kinderen voetballen en tennissen en natuurlijk belandt er een bal in het water. Jens neemt nog een 'duik' maar verstijft direct van de kou en wil er weer uit. Dan maar trossen los en met de boot de bal halen. Het water is ondertussen wel al van 2 graden bij vertrek gestegen naar 17. Vandaag zijn we ook de 1000km gepasseerd, sorry zeelieden we spreken nog steeds niet van miles.
De helft vaart, de helft fietst
Het is vanochtend mistig en dus wekt het zonnetje ons niet. Maar het duurt niet lang voor de zon doorkomt en het weer een stralend zonnige dag wordt. Als we net na 12uur stil komen te liggen bij een sluis besluiten Isa en ik te gaan fietsen. We fietsen naar de ruines van het kasteel de Rozenmont bij Uxeloup. Al snel komen we er achter dat het heuveliger is dan we dachten. Het is flink klimmen, maar ook heel hard naar beneden: remmend zonder trappen halen we de 30 km. Best hard voor een vouwfiets. Daarna fietsen we verder en als we weer bij het kanaal komen,blijken Jens en Wim net pas de sluis gepasseerd te zijn. Isa en ik besluiten door te fietsen naar het eindpunt van deze dag: Decize. Uiteindelijk hebben dan een km of 25 gefietst. Het is een mooie tocht en onderweg zien we een hoop kalfjes en schapen. In Decize gaan we op een terrasje zitten. Na een uurtje stappen we toch maar op de fiets en rijden Wim en Jens tegemoet. Zo zien we ze de laatste 2 sluizen nemen en kunnen helpen met de touwen. Jens en Isa gaan naar de speeltuin en ik ga op het voordek een boekje lezen. Na het eten maken we nog een wandelingetje door het dorp, voor het eerst op slippers.