Op de fiets naar Maxime

We slapen vandaag lekker uit. Het is weer een zonnige dag en we besluiten op de fiets naar Saint Maxime te gaan. Gelukkig loopt er een fietspad naar toe, want het is behoorlijk druk op de weg. Maxime heeft een leuke boulevard en kleine straatjes met veel winkeltjes. We horen weer veel Nederlands om ons heen. We kopen een paar nieuwe waterpistolen, niet alleen om mee te spelen, maar ook om water uit het motorruim op te zuigen. Na de lunch fietsen we weer terug naar Grimaud. Helaas betrekt de lucht en het is direct een stukje frisser. Jens en Isa gaan maar schaatsen en waveboarden, terwijl ik de site verder bijwerk. Onverwacht komt de monteur al langs om alvast een begin te maken. Heel mooi want ze zijn bang het niet in één dag te redden.

Afscheid nemen.

Helaas komt aan het bezoek al weer een eind. De jongens verzinnen nog van alles om het vliegtuig te missen of om Jens mee naar Nederland te laten gaan. Maar ja dat kan dus echt niet. Dus een laatste ontbijtje, nog even samen op bed kletsen, lezen en spelen en dan brengen we met z'n allen Jeannette en Joost terug naar de auto voor hun ritje naar het vliegveld. Wim gaat daarna op bezoek bij de Volvo Penta dealer om definitieve afspraken voor onderhoud te maken. Vrijdag komen ze en zijn dan zeker de hele dag bezig. De kinderen spelen nog even op het strand en we kolonisten een tweetal potjes. Voor het eerst verlies van Jens. De rest van de middag ligt iedereen lui een boekje te lezen, moe van het late naar bed gaan.

Luierdag in de zon

De kinderen willen vandaag maar één ding: zee, strand en bootje. Ze zijn met zijn drieën de hele dag op en in het water te vinden. Jeannette en ik lopen een rondje door het dorp, kletsen bij en lezen een boekje. 's Middags varen de kinderen met Wim het dorp in en kunnen daar zo aanleggen bij de ijszaak om een ijsje te eten en ook 's avonds zitten we op het terras aan het water. 's Avonds kijken de jongens nog de nieuwste Harry Potter film die Joost bij zich heeft. Het is dan ook tegen middennacht voor ze gaan slapen.

Op naar Port Grimaud voor een grote verrassing.

Ook vandaag tweede paasdag vroeg op. De zee is niet zo rustig als gisterochtend bij vertrek, maar het is goed te doen. Isa ligt sowieso nog te slapen en het is vandaag maar een klein stukje. We komen langs San Tropez en zien van afstand al een aantal grote jachten liggen. In Port Grimaud aangekomen, vinden we een plekje met uitzicht op zee aan de achterkant en zicht op het strand aan de voorkant. Ontbijten, soprondje en naar de wasserette vult de ochtend. Terwijl de was in de machine zit, lunchen we op het centrale pleintje. Daarna terug naar de boot en dan kunnen Jens en Isa zelf met het rubber bootje naar het strand varen en spelen. Voor Wim en mij begint het wachten want we krijgen bezoek uit Nederland. Ook dit keer weten de kinderen van niets en vooral voor Jens zal de verrassing groot zijn: Joost komt op bezoek. Met wat vertraging door de files komen Joost en Jeannette dan toch aan. Ze verstoppen zich in de boot en dan roep ik Jens en Isa om te komen eten. Niets vermoedend komen ze aanvaren en dan springt Joost te voorschijn. Even weet Jens niet wat hij moet zeggen maar de rest van de avond zijn de heren alleen maar aan het kletsen. Ze hebben amper door dat we de boot verleggen en daarbij tot twee keer toe een touw in één van de schroeven krijgen. Wim moet het water in om het touw eraf te wikkelen.

Eerste paas- en eerste zeedag.

Voor ons dit jaar geen uitgebreid paasontbijt. We staan vroeg op en varen al voor zevenen de haven uit. 's Morgens is de zee namelijk nog lekker rustig, dat vaart een stuk prettiger en schiet lekker op. Zowel Jens, Isa als ik slikken wel een tabletje, want we worden toch misselijk. Die we dit jaar hebben werken wel goed, na een uurtje voelen we ons een stuk beter. De zee wordt ieder uur heftiger en als de witte kopjes verschijnen, moet Isa toch overgeven. Maar we hebben ondertussen wel een flink stuk afgelegd. We hadden gehoopt tot Port Grimaud te komen maar dat lukt niet, morgenochtend het laatste stukje dan maar. En dan maar hopen dat de dealer snel tijd heeft voor de beurt en reparaties. Vandaag toch weer één keer storing op de linker motor. Eenmaal in de haven, het is Bormes geworden, houden we ons verlate Paasontbijt. Daarna allemaal douchen, aankleden en naar het strand. We hebben geen zwemspullen meegenomen, water is tenslotte nog maar 15 graden, maar de kinderen willen er toch in, dus in onderbroek de zee in. Weer opgedroogd lopen we langs het strand naar het volgende dorp, Le Lavandou. Nu krijgen we echt het Middellandse Zee gevoel: zon, zee, strand, boulevards, terrasjes en veel mensen. 's Avonds lees ik in de Capitool dat Lavandou beste kleine badplaats wordt genoemd.

Het laatste stukje Rhone - Port Saint Louis

Vandaag het laatste stukje Rhone, de laatste sluizen. Ook vandaag weer een sluiswachter die quickly quickly roept: we kunnen zo mee in de sluizen. De laatste sluis wordt aangegeven als lastig, zeker voor en achter vast binden, snel eruit varen.... Wim trekt voor de zekerheid ook een zwemvest aan, voor als we echt 2 touwen nodig hebben. Maar ook deze sluis nemen we met één touw in het midden en we zakken hooguit 10 cm! Voor het licht op groen springt, mogen we van de sluiswachter al uit varen, voor het containerschip waarmee we in de sluis liggen. Die nu uit Kingston maar eigenlijk uit Harlingen komt. Helaas is het vandaag niet zo'n mooi weer, 's middags regent het zelfs een paar uur. In de haven van Saint Louis liggen we tegenover een supermarkt dus Isa en ik gaan eerst boodschappen doen. Daarna kan Wim het karretje gebruiken om benzine te halen. Ze hebben in de havens bij deze plaats alles, zelfs een creche, maar geen dieselpomp! Alleen op aanvraag komt een wagen voorrijden. Gelukkig gaat het maar om 200 liter, hoop loopjes, maar had veel erger kunnen zijn. De kinderen en ik maken nog een wandelingetje , lezen wat en spelen een spelletje. Morgen gaan we echt de zee zien! Voor jullie allemaal fijne Pasen.

Viviers en Avignon

We beginnen de dag met een wandeling berg op. Vanaf de burcht hebben we een mooi uitzicht over het dal. De wandeling naar boven, door de middeleeuwse straatjes is sowieso al leuk. Op de terugweg kopen we stok- en olijfbrood en dan vertrekken we richting Avignon. Het water is spiegelglad en we zijn al snel bij de eerste sluis. Dit is de hoogste sluis van Europa: 23 meter gaan we naar beneden. De sluiswachter waarschuwt ons dat als we snel genoeg zijn we bij de volgende sluis er eerder door kunnen. Helaas lukt het net niet en liggen we een half uur te wachten op de volgende schutting. Ach, met een boekje op het voordek geen is dat geen straf. Bij het volgende stuk herkansing en nu komen we precies aanvaren als de vrachtboot in vaart. Terwijl we in de sluis liggen, lunchen we met z'n viertjes gewoon aan tafel. Bij ons geen sluisstress meer. Het valt ons op dat de grote schepen vandaag veel moeite hebben met uitvaren. Komt dat dan toch door de stroming of wind? Nee, aldus de sluiswachter, ligt puur aan het gewicht van de schepen. Al met al zijn we al rond drieën in Avignon en gaan we nog even het stadje verkennen. Sur le pont d'Avignon kennen jullie vast wel, die hebben we vanaf het water gezien. Maar wisten jullie dat er een tijdje pauzen in Avignon gewoond hebben? We bekijken het Pauselijk Paleis, de tuinen en lopen door de winkelstraatjes. Ook hier weer een Catimini winkel en wel één met 30% korting. Toch even binnen kijken en het truitje wat Isa in Chalon ook al wilde hebben hangt hier dus veel goedkoper. We eten op een gezellig plein en Jens krijgt geen rekening maar mag wel afwassen. Helaas wil hij dat niet doen.

Gaat het vandaag lukken?

Vandaag een spannende dag. Wordt het onderdeel geleverd? Hebben de monteurs direct tijd? Doen de motoren het daarna echt weer? Kunnen we verder varen? Maar voorlopig is het natuurlijk vooral afwachten. Ik ga deze ochtend maar nuttig besteden bij de kapper, even wat grijze haren wegwerken. Frans bij de kapper is toch anders dan Frans in de supermarkt. Maar ik ken nu weer een paar nieuwe woorden Frans. Terwijl ik er zit krijg ik een sms'je: het onderdeel is binnen, helaas wordt het na tweeën voor de monteurs komen. Ik hoef me dus niet te haasten. Maar als de monteurs komen zijn ze ook best snel weg. Een uurtje later kunnen we echt vertrekken want er moet natuurlijk eerst nog wel even betaald worden, spullen weer in de garage gezet en tanken. Toch best spannend, ook al omdat de monteur zei dat er toch wel veel wind was, best gevaarlijk. Het valt ons 100% mee en we varen naar Viviers. Gelukkig geen foutmeldingen en storingen meer, we krijgen een beetje haast. Waarom dat horen jullie nog wel. Vlak voor Viviers hebben we een sluis en ik begin alvast met koken, het laatste stukje langzaam varen en we kunnen direct aan tafel na het aanmeren.