Vandaag is de nationale feestdag, op deze dag wordt de bestorming van de Bastille gevierd waarmee in 1789 de Franse Revolutie begon. Wij hebben vandaag klusjes, opruim, was, boodschappendag. Rond de haven is alles gewoon open, alleen de kapper viert feest en is dicht. Natuurlijk is er ook tijd om even te lezen en een spelletje te doen. 's Avonds gaan we lekker eten, de goedkope menu's zijn dan weer niet geldig vandaag. Daarna is er een groot vuurwerk, waar de kinderen vooral heel erg van genieten.
Vandaag begint de terugreis echt, we gaan de oversteek maken terug naar het vaste land van Frankrijk. We zijn op tijd op en maken de boot vaarklaar. Jeannette komt Jens en Isa brengen, nog in pyjama, ze hebben vannacht zo lang liggen kletsen dat ze net wakker zijn. Het lukt nog net om Jeannet dag te zeggen en dan gaan ze weer plat. De zee is wel een beetje onrustig dus neemt iedereen als voorzorg wel een tabletje. Nadeel is dat je daar dus wel suffig van wordt en Jens, Isa en ik slapen een groot deel van de reis. Het is niet echt lekker weer, maar we varen precies tussen een aantal grotere buien door. Pas zo'n 10 kilometer voor de kust is er land in zicht. Uiteindelijk hebben we 4,5 uur onafgebroken gevaren, 190 km afgelegd en Jens en Isa hebben van 10 uur 's morgens tot 3 uur 's middags geslapen. Als dat geen records zijn. We vinden een plaatsje in de haven van St Raphael en het is dan de hoogste tijd voor de lunch. Voor de kinderen ook hun ontbijt. Wim gaat een uurtje plat en de rest vermaakt zich zelf. Aan het eind van de middag nog een korte hevige bui, maar daarna schijnt het zonnetje weer.
Denk je een rustige ochtend te hebben, staat om 8 uur de douane op de stoep, controle. Toch nog maar even blijven liggen en dan ontbijt met zijn tweetjes, boodschappen doen en uurtje lezen. Tussen de middag komt de familie Schenk met onze kinderen en varen we naar een baaitje een stuk verderop. Onderweg gaan Carlijn en Isa op de bomber achter de boot hangen. Carlijn kan er geen genoeg van krijgen en blijft erop tot we in de baai zijn. Daar voor anker, lunchen en een duik. De kinderen zwemmen en spelen de hele dag rond de boot en met het kleine bootje wordt iedereen een paar rondjes op de voort getrokken. Op de terugweg ook nog op de bomber achter de Jenisa, zelfs Arjan moet er op. Terug in Calvi gaan de kinderen weer mee naar het huisje om in het zwembad te zwemmen. Wij draaien het gebruikelijke ritueel af en dan komt Arjan ons halen om bij hen te bbq'en. Voor ons de eerste keer deze zomer! Jens en Isa blijven nog een nachtje logeren.
Jens en ik beginnen de dag goed met lange afstand zwemmen naar het strand. Wim en Isa halen ons op met het bootje om te ontbijten. We doen rustig aan, maar eenmaal onderweg zien we dat de wind vanaf donderdag flink toe gaan nemen. Als we deze week terug naar het vaste land van Frankrijk willen moet dat uiterlijk woensdag gebeuren. Maar we hebben nog een verrassing voor Joost, Jens gaat hem opzoeken. We bellen en sms'en met Jeannette en uiteindelijk spreken we nog voor dezelfde avond af. Eerst moeten we nog een flink aantal kilometers afleggen. Onderweg komen we nog langs het natuurreservaat Scandola, erg mooi. Het is vandaag tropisch warm en het zeewater is nu boven de 27 graden. Eenmaal in de haven van Calvi gaan we eerst tanken en daar krijgen we ook de jongens van de Capitainarie te spreken, ze waren even uit de lucht, pauze. Maar ze hebben een mooi plekje voor ons. Na het gebruikelijke ritueel van aanmeren, afspuiten, douchen etc gaan we op zoek naar het restaurantje waar we de familie Schenk zullen ontmoeten. We houden ons schuil in een winkeltje tot zij zitten en dan, Suprise! Joost ziet Jens eerst niet staan, is dan heel verbaasd, maar vervolgens zijn ze super blij elkaar weer te zien. Na het eten drinken we nog wat op de boot en pakken we een tas, want de mannen willen natuurlijk bij elkaar logeren. Isa gaat ook mee, die kan gezellig bij Carlijn of Coen op de kamer. Benieuwd of er veel geslapen gaat worden, Wim en ik in ieder geval wel.
We varen weer een stukje naar het Noorden en eindigen in de baai van Sagone met mooie grote zandstranden. Vreemd genoeg is het er heel rustig, terwijl het heerlijk fijn zand is. Het bekende ritueel volgt, zwemmen, spelen, salade eten, verder spelen en lezen. Aan het eind van de middag gaan we spelevaren met twee jetski's. Wim gaat gelijk wel heel hard en dat vind Jens toch minder. Maar tot 50 km vinden we het allemaal leuk. Jens, Isa en ik gaan ook even met zijn drietjes en dan kan Wim even vol gas, 87 km is zijn record. Als we terug komen ligt iemand te wachten bij onze boot, wij hebben zijn boei in gebruik. Snel losmaken en een stukje verder gaan we voor anker. 's Avonds wint Wim voor het eerst een potje Kolonisten, nu hoeft hij zijn dreigement dat hij het nooit meer speelt niet waar te maken.
Wat een verschil is het toch om te overnachten in een stad, een dorp of een baai. Voordeel van een haven natuurlijk stroom en onbeperkt water. Maar groot nadeel, in de drukke toeristenplaatsen is toch de muziek. Heel gezellig hoor de kade met terrasjes en lekkere eettentjes, maar die muziek mag van ons na middennacht echt uit. Vandaag gaan we de stad Ajaccio verder bekijken en op zoek naar het geboortehuis van Napoleon, want die is hier geboren. We hebben zijn voetsporen aardig gevolgd, alleen niet helemaal in de goede volgorde. Maar Ajaccio is ook veel winkelstraat en we kopen een aantal leuke souvenirs. Met een treintje zien we ook nog een aantal andere plekken en monumenten die met Napoleon te maken hebben en we volgen een stuk van de kustlijn. Die gaan we morgen nog eens zien, maar dan vanaf zee. Het treintje heeft er flink de vaart in en wij zitten helemaal achterin. Wim heeft visioenen van omslaan, maar het loopt allemaal goed af. De chauffeur is wel behoorlijk kwaad als Wim hem halverwege aanspreekt op zijn snelheid. Maar we krijgen wel een plekje in een andere wagon. Terug in het centrum pakken we een terrasje bij de speeltuin en Jens en Isa leven zich uit op de speeltoestellen. Geen last meer van de hitte nu. Nog even naar de supermarkt en alweer een dag voorbij.
Het lijkt of we nu pas gewend zijn aan vakantie, we worden steeds later wakker. Maar in een baaitje is het dan ook heerlijk rustig en het is vaak middernacht als we naar bed gaan. Het is vooral de warmte waar we wakker van worden. Een duik, ontbijt en weer een duik, lezen en spelen, veel meer doen we niet. Wederom weinig wind dus dat wordt niet zeilen vandaag. De temperatuur is inmiddels opgelopen naar 35 graden en het zeewater naar 25. Loop van de middag vertrekken we naar Ajaccio. In de verte zien we dit stadje al liggen en ook zien we een grote rookpluim vanuit de bergen boven Ajaccio. Als we dichterbij komen zien we ook de blusvliegtuigen af en aan vliegen. Steeds dichter bij zien we ze water scheppen, indrukwekkend gezicht. Eenmaal in de haven zien we ze ook daar waterscheppen. Eenmaal aangelegd het gebruikelijke ritueel van boot afspoelen, airco aan en zelf douchen. Wim verhelpt eerst nog een verstopte wc, uiteindelijk lukt het om met water de afvoerslang door te spuiten. Dan is het tijd om Ajaccio te verkennen en een hapje te eten.
Al weken is Jens helemaal in de ban van de catamarans die we zien. Het lijkt hem geweldig om er onderdoor te zwemmen, te zeilen en in de trapeze te hangen. Aan het strand een stukje verder worden ze verhuurd, niet van die hele grote maar toch. In het bijbootje varen we erheen. Voor de kinderen huren we een Junior Cat waar ze mee mogen spelen en proberen te ontdekken hoe het werkt met de wind. Maar wel met een volwassene in een kajak erbij, we willen niet dat ze in Ajaccio eindigen. Dat wordt als eerste Wim en ik ga met een instructrice op een echte catamaran het water op om te leren hoe het werkt. Na een half uurtje wisselen Wim en ik zodat ook hij weet hoe te touwen werken. Daarna kunnen we er met zijn tweeën op uit, er staat niet heel veel wind maar het gaat prima. Dan halen we de kinderen op, die willen ook mee. Helaas is het dan snel over met de pret, de wind gaat helemaal liggen. Maar we hebben gezeild! Als er morgen iets meer wind staat, daar hebben we nog niet eerder op gehoopt, gaan we nog een keer. Terug aan het strand wordt Isa nog gebeten door een kwal, maar met een beetje azijn is het snel verholpen.
