Varen is soms niet leuk

We vertrekken weer voor het ontbijt, hopend dat we nog net een stukje minder hoge golven hebben. Helaas, het is de hele weg stampen, golven van 1,5 tot 2,5 meter hoog en dan ook nog recht van voren. Al zouden de golven maar iets van de zijkant komen dan kan het gas erop en gaat het een stuk sneller en zijn we minder speelbal van de golven. Het is gewoon een kwestie van uitzitten, alleen deze keer 4 uur lang. Dan vluchten we een kleine baai in waar we eindelijk ontbijten en bijkomen. We blijven hier een paar uurtjes liggen want we kunnen pas na drie uur in de haven van Cassis terecht. Maar het is mooi weer dus met een boekje op het voordek kan ik nog even bij bruinen. Dan weer een uurtje stampen en rust in de haven van Cassis. Wim en ik hebben alle twee het idee dat we in het kleine broertje van St Tropez beland zijn. Boot schoonspuiten, tent eraf en een beetje rommelen. We eten op de boot, de koelkast en vriezer moeten langzaamaan toch leeg gegeten worden, en doen een spelletje.

Waddeneiland gevoel

Het blijft maar waaien en net als in april hebben we wind tegen, terwijl we nu toch echt de andere kant opgaan.Alleen zijn we er ondertussen toch wel aan gewend en gaan we nu met windkracht 5,6 toch maar verder. We zullen ook wel moeten want over een week is het toch echt voorbij. We gaan naar Ile de Porquerolles, voor de kust van Hyeres. Het is gewoon de tocht uitzitten tot we bij de haven zijn, en met wat tabletjes hoeft dit keer niemand over te geven. Het aanleggen is even lastig, we liggen echt precies voor de opening, vol in de wind. Als onze buurman even later vertrekt, gaat het dan ook maar net goed, bijna slaat hij met zijn punt zijn andere buurman overboord. We blijven tegen de kant aan botsen, dus gaan de motoren weer aan om het voortouw strakker te kunnen binden. Na het, ietwat late, ontbijt gaan we te voet het eiland verkennen. Zodra we de haven uitlopen krijgen we het Waddeneiland gevoel: autovrij, veel fietsverhuren en bootladingen toeristen die vanaf het vasteland een dagje hier komen kijken. We lopen een rondje, de kinderen eten een ijsje en dan gaan we terug naar de boot. Nu de wind van voren komt is het niet zo heel lekker om voorop te liggen, binnen is het echter snel te warm, dus toch de schaduw maar opzoeken. Het is wel raar, gewoon strak blauwe lucht, zon, 25 graden maar door de wind toch niet echt aangenaam. We zijn verwend, in Nederland zouden we hier heel blij mee zijn.

Wind, wind, wind

Vannacht hoorden we al de touwen op de masten om ons heen klapperen en het wordt steeds wat erger. De lucht is strak blauw maar het waait, windkracht 7 met stoten kracht 8,9. We zijn dan ook blij dat de tent erop zit. Zo kunnen we rustig ontbijten. Nou ja ontbijt, om half twaalf kunnen we het beter een brunch noemen. Lekker uitgeslapen dus en eerst betalen bij de Capitainerie want gelukkig mogen we nog een dag blijven. Waarschijnlijk ligt de eigenaar van ons plekje met zijn boot ergens te wachten tot de wind zakt voor hij de zee op gaat. Onderweg kopen we brood bij een wijnbar en dan dus brunchen. Wim moet daarna een tankprobleempje oplossen, het douchewater wordt niet weggepompt. Ik ga met een boek op het voordek en de kinderen willen voorlopig hun kamer niet uit. Later gaan ze nog wel een uurtje in het zwembad zwemmen en spelen. Een duik in de haven wil Jens niet. Jammer want één van de windvlagen heeft een glas, uit een houder, overboord geblazen. Na een paar keer tegen de kant gebonkt te hebben trekken we het voortouw nog wat aan zodat we verder van de kant komen te liggen. Er ligt een loopplank bij ons plekje en die gebruiken we, anders kunnen we niet op of van boord. 's Avonds eten we, net als 24 april bij La Rade en er komen een hoop herinneringen op aan de eerste tijd van onze reis. Isa leerst scoebidoeën, hebben we die touwtjes toch niet voor niets al maanden bij ons.

Noodweer in Zuid Europa

We kregen het al te horen per mail en lazen het al op nu.nl: Noodweer op komst in Zuid Europa. De verschillende weersites hebben we bekeken en vandaag krijgen we regen, de komende dagen veel wind. Nog even hebben we getwijfeld om de achtertent erop te zetten, maar toch maar niet. Het is inderdaad bewolkt en als we vertrekken begint het te druppen. We kunnen niet al te hard varen maar het valt niet tegen, maar achterin is alles weer lekker nat. Maar het is slechts regen en een enkele bliksemschicht in de verte. Helaas voor Isa moet ze toch, met de haven in zicht overgeven, normaal al niet prettig om overboord te hangen maar nu in de regen nog minder fijn. Jammer genoeg is er in Lavandou geen plek en dus toch naar Bormes - Mimosa. Isa herkent en herinnert zich weer van alles van 1^e paasdag toen we hier ook lagen. De hele middag hangt iedereen een beetje rond, spelletjes op de ds, site bijwerken, administratie doen, maar ook een paar uur in de zon op het voordek. Uiteindelijk viel het noodweer dus wel mee, alleen met vlagen waait het best heftig. Tijdens een spelletje kolonisten waaien dan ook regelmatig de havens, dorpjes en straten over het bord. Toch maar de tent erop, want de komende dagen gaat het nog harder waaien en dan zit je buiten niet echt lekker.

Ghostwriters

Dit is wel heel erg uniek! Voor het eerst wordt het verhaaltje op de site, door jullie allemaal graag gelezen, door iemand anders geschreven!

Admar en ik (Chantal) zijn figuranten, en nu ook al scriptschrijvers in de 'Van Swieten soap'.

We hebben nog een redelijke warme stranddag met een beetje rond dobberen in de Middellandse zee gehad waarbij Claudia en ik gezellig samen op het dek hebben gelegen in een flink windje en een lekker zonnetje. We kijken op, en zien twee kinderen op een rubberboot! Belachelijk! Wie laat zijn kind nu in een bootje de zee opgaan?! Er is echt flinke wind en hele sterke stroming! Het bootje komt wat dichter bij, en wat blijkt?! Het zijn Jens en Maurice! Wim en Admar zitten aan een rosétje op het terras op het stand, en hebben niet heel erg veel aandacht voor de kinderen meer! Ze zien nog net, een halve kilometer verderop, het bootje door de lucht vliegen. Gelukkig weten de jongens zichzelf aan boord van de Jenisa te hijsen, en gaat een Jetskiër achter de rubberboot, die over het water stuitert, aan. Met een hoop moeite komt hij bij de boot aan met het bootje. Het was vanaf dat moment wel een beetje gedaan ook met de rust. Een uurtje daarna volgen Wim, Admar, Isa en Sophie.

Vanavond leuk gegeten met zijn achten in een restaurantje in Port Grimaud. Nu nog een koffieronde in de Jenisa. Wel met de kachel aan, het weer gaat namelijk morgen, en nu eigenlijk ook al, flink omslaan. Het is echt koud! Morgen vertrekken Wim en Claudia weer, dat is het beste moment om te gaan varen i.v.m. de wind de komende dagen. Ondanks de regen is dat de beste optie. Wim zet 'Viva la France' op en het is al weer ouderwets gezellig. Gelukkig is de reis bijna voorbij want het was wel erg ongezellig aan de Van Maerlantstraat. We komen volgende week 1 dag eerder thuis. Dan zijn we weer compleet in de straat!

Nog 1 ding, ik wil graag de groeten doen aan mijn moeder, die leest heel trouw deze site! Groetjes van ons allemaal dus!!!! Tot volgende week.

Een dagje Holland

Het is rustig, maar wel een beetje raar wakker worden en ontbijten met z'n drietjes. Maar Admar en Chantal komen op de koffie en ook Jenny en Michel komen even kijken. Jens vertrekt op de fiets naar Maurice op de camping en later gaat iedereen naar het strand. Wij ook maar dan buitenom met de boot. We gaan voor anker en met het kleine bootje en de bomber haalt Wim Admar, Chantal, Jenny en drie kinderen op. Helaas is het niet zulk heel mooi weer, Nederlandse grijze luchten vandaag, maar we varen een stukje door de baai langs alle grote boten die voor anker liggen bij St Tropez en natuurlijk wordt er met de bomber gespeeld. Terug voor anker komen even later Maurice en Jens aangezwommen. Zij hadden dus al een half uurtje aan de lijn gelegen, kletsend wachtend tot wij terug waren. Ook Michel komt even later en dan kunnen we weer een stukje varen. Wel hebben we gelijk de gendarmerie achter ons aan: we mogen het rubberbootje niet aan de boei vastmaken en we mogen niet met de bomber varen zonder oranje vlag. Dan varen we eerst maar een stuk de baai uit, weg van de gendarmerie. Maurice en Jens gaan samen op de bomber en houden het lang vol. De middag is snel om en we gaan terug naar de haven. Douchen, omkleden en bbq'en op de camping, een gezellige boel met 6 volwassenen en 6 kinderen. Jens zou bij Maurice in het tentje maar gaat toch maar mee naar de boot en dan wil ook Isa toch maar bij ons slapen. Misschien wel beter, dan wordt er iets meer geslapen, maar broer en zus hebben veel bij te kletsen na een hele dag met andere kinderen. En niet te vergeten alle nieuwe knuffels, gewonnen op de kermis, waar even mee gespeeld moet worden.

Nog meer vieze luchtjes maar ook weerzien met de buurtjes.

Wim is zoals altijd als eerste wakker en gaat op de fiets naar de Bricolage. Even wat gereedschap halen voor het repareren van het toilet. Maar voordat het zover is varen we eerst Port Grimaud, niet te snel zodat we na de middag aankomen en onderweg op het voordek kunnen. Wim belt al met Grimaud maar er is nog geen plek, maar er kunnen nog mensen vertrekken. Als we aankomen krijgen we een plekje aan het kerkplein, mooier kan bijna niet. Zelf vind ik bij de uitgang leuker, uitzicht op zee, maar met de winden die opkomst zijn, liggen we hier veel rustiger. Nou ja rustiger, het is een stuk drukker dan april en we liggen in de loop van alle toeristen die het dorp bezoeken. En bij al die Hollandse toeristen vallen we wel op. Dan beginnen Wim en ik aan het hele fijne karweitje, de verstopte slang ontstoppen. We zijn even bezig, het is weer één bende, maar uiteindelijk lukt het wel. Ondertussen zijn Admar, Chantal en Sophie op de boot gearriveerd, maar zeker Wim moet eerst even douchen voor hij ze kan begroeten. De meiden zijn heel blij elkaar weer te zien en gaan direct spelen, het is alsof ze verder gaan waar ze gister gestopt zijn. Dan even een uurtje om te douchen en dan borrelen op de camping en met z'n allen eten op het strand. Koffie doen we weer bij de caravan en het is laat voor we terug op de boot zijn. Isa blijft achter op de camping, die mag bij Sophie slapen.

Een dag met een luchtje

Vandaag zien we de familie Sundquest. Mike, Patricia, Kane en Lauren staan op een camping niet zo ver weg en komen ons op hun laatste vakantiedag opzoeken. Helaas voor hen staat er veel file en doen ze er bijna 3 uur over om bij ons te komen. Geeft Wim wel de tijd om het verstopte toilet door te spoelen. Hij denkt het opgelost te hebben, maar ik zie water onder het schot vandaag komen. Slang losgeschoten? Gelukkig hebben we nog een toilet en voorlopig moeten we het met die doen. We varen eerst naar Frejus, een stukje naar het westen, dan kunnen de Sundquestjes daar opstappen. Eenmaal aan boord varen we een stukje en eten een broodje. We dobberen behoorlijk heftig en varen niet veel later terug naar de haven. De kinderen spelen heerlijk met zijn viertjes en wij borrelen op het voor- en achterdek. Na het afscheid gaat Wim weer aan de slag met het toilet. Helaas is het wat ingewikkelder dan gedacht. De hele toiletpot moet eraf, kastje van de muur en daar is dan de losse slang. Maar ook nog steeds een verstopte slang komen we even later achter. Doorspuiten lukt niet en dus snel naar de shipchandler voor een trekveer. De vertaalapp maakt er printemps van, maar dat is toch echt lente. Gelukkig begrijpt de mevrouw mij als ik het over verstopte buis heb en ik krijg een fles chemisch oplosmiddel. De details zal ik jullie verder besparen maar het stinkt, rookt, bijt en werkt niet, het is één grote zooi. We weten nu wel de oorzaak van het probleem: verkeerd toiletpapier! Absorbeert beter als die speciale keukenrollen en valt niet uit elkaar. Wel weer handig om gelijk de troep mee op te ruimen, dat dan weer wel. Morgen toch maar eerst naar de Bricolage voor een trekveer. Ondertussen zijn we een paar uur verder en we gaan snel een hapje eten. De dag eindigt net als gister, vuurwerk.