Een hobbelige vaart naar Corsica

De terugreis is een soort van begonnen, we varen terug naar het Noorden. De windvoorspellingen voor de komende dagen zijn redelijk heftig en hij komt uit het Westen. Daarom hebben we besloten eerst nog een paar dagen de Oostkant van Corsica te verkennen. We zijn er wel al geweest, maar hebben lang niet alles gezien. Net als de vorige keren is ook nu het stuk tussen Sardinië en Corsica, Bouches de Bonifacio, weer redelijk heftig en de hele boot is weer zout. Maar zodra we aan de Oostkant zijn hebben we windje mee en dan zijn die golven niet zo heel erg meer. We stoppen in een baaitje voor de lunch en om even te zwemmen. Daarna door naar Porto Vecchio, waar we lang in de haven ronddobberen voor we een plekje toegewezen kregen. Het is te merken dat de vakanties beginnen, als we 's morgens bellen is er geen plek, alles ligt vol. Voor twaalven moet je uit de haven zijn en dan pas kunnen ze zien hoeveel plekjes er die dag te vergeven zijn. Wie er het eerst is die mag aanmeren. Uiteindelijk is er plek genoeg, maar het is wel iets waar we de komende tijd rekening mee moeten gaan houden.

De laatste schoolloodjes

De laatste 2 toetsen vandaag voor Jens en dan hoeven alleen nog een paar werkboekjes, extra werk, afgemaakt te worden. Schoolwerk valt niet mee als het 35+ is. Maar de toetsen gaan gelukkig goed en de laatste cijfers kunnen worden doorgemaild aan meester Teus. Zelf breng ik de ochtend maar weer eens door in een wasserette. Alle handdoeken, badlakens, beddengoed waren hard toe aan een wasbeurt. En zoals je in zo'n luxe plaats kan verwachten, heeft deze wasserette maar liefst 2 vrouw personeel. Maar je mag het ook zelf doen en dat doe ik toch maar, om nu een ander je was te laten doen is wel heel decadent. Dus breng ik de ochtend door met deze twee dames die alleen Italiaans spreken, heel gezellige gesprekjes dus... Ook vandaag is het weer vreselijk warm, dus terug op de boot varen we naar een baaitje vlakbij om daar de middag door te brengen. De kinderen ontdekken een Mariabeeldje op de bodem en een Belgisch echtpaar, nou ja Belgisch ze wonen al 30 jaar hier, legt uit hoe het er gekomen is. Terug in de haven gaan we tanken, boodschappen doen, koken en plannen voor de komende dagen maken.

Porto Cervo belachelijke prijzen

Weer een heerlijk nachtje voor anker, aan de boei eigenlijk. Het was zo windstil dat we wel tegen die boei aan gingen liggen bonken, dus Wim om vier uur uit bed, touwvieren en opzij trekken. Ook vandaag weer een stralend warme dag en al gauw komen er weer de nodige boten aan. Helaas voor Jens en Isa moet er nog wel wat schoolwerk gedaan worden. We gaan dan ook aan de andere kant van de baai liggen, weg van het strandje en dus stiller. Tussendoor wordt er natuurlijk wel een duik genomen en gesnorkeld. Het lijkt wel een aquarium waar we in zwemmen, zo helder en zo veel visjes. Helaas moeten we voor vanavond een haven opzoeken, de koelkast is bijna leeg en de watertank kan ook wel weer wat liters erbij gebruiken. Het wordt Porto Cervo en hier krijgen we toch een lichte shock te verwerken. We wisten dat we aan de Costa Smeralda lagen en dat hier in juli en augustus geen plekje te vinden is. Maar dat die prijzen zo zouden zijn, het hoogseizoen is net begonnen en we betalen maar liefst 290 euro per dag! Maar dat is dan wel inclusief water, elektriciteit en 13 euro voor de jongens met de tenders die je helpen aanleggen. Internet zit er nog niet eens bij....De grote jongens die hier liggen betalen 2500 euro per dag, niet te bevatten. Voor die bedragen kan je toch hele luxe hotelkamers boeken. Maar voor die prijs laten we de airco, die trouwens heel fijn is bij deze temperaturen, lekker de hele dag aanstaan. 's Avonds fietsen we naar de oude haven, die niet zo heel oud is en waar allerlei dure boetiekjes en restaurantjes zijn. Even bootjes kijken en dan fietsen we terug en eten onderweg bij een pizzeria.

Een erg warm dagje.

Als we wakker worden zijn we nog even de enige mensen in de baai, maar al snel komen er meer. Ook een paar rondvaartboten meren aan en laten flink wat mensen op het strand. Na een ochtendje strand, zee, zonnedek varen we een rondje om een aantal van de eilanden en vinden nog veel meer mooie baaitjes. Het is wel duidelijk weekend en heel veel Italianen zijn op het water. Ik vraag Wim om wat harder te varen, het is zo warm dat zelfs tijdens het varen het voor op het dek nog warm is. Het normaal verkoelende windje is warm. We leggen aan in Cala Giorgio Marino, eerst voor anker, na het eten aan een boei. Afgelopen nacht lagen we helemaal alleen, nu liggen er een kleine twintig andere boten om ons heen. Maar al die toplichten is wel een leuk gezicht. Net voor het donker zwemmen we nog naar één van de kleine zandstrandjes.

Voor anker bij Cala Santa Maria

De wind is gezakt dus vandaag varen we naar één van de andere eilanden van de Archipel Maddalena.  Voor we vertrekken nog snel een paar boodschappen en de kinderen halen een ijsje die een paar uurtjes in de vriezer verdwijnen. We stoppen bij Isola Santa Maria, één van de weinige eilandjes hier met een strandje waar je ook echt op mag. We liggen net en we krijgen al controle, maar we hebben netjes een vergunning gekocht om hier te mogen komen. Het wordt dus een dagje zwemmen, snorkelen, lezen, op het strand spelen en luieren. Tegen de avond vertrekken één voor één de andere boten en uiteindelijk liggen we helemaal alleen in deze baai. Het is al laat voor we gegeten hebben, nog een laatste duik en dan wil Wim nog een potje Kolonisten.  We worden echter binnen een paar minuten helemaal gek van de muggen, ondanks citronella kaarsjes en muggenspray en vluchten naar binnen.

Windkracht 7 rond de eilanden.

Vannacht merkten we het al, het waait. Het begon met het binnenhalen van de was, 's nachts werden we wakker van de bomber die over het dek schoof. Tegen de tijd dat we opstaan is het windkracht 7. Wel een stralend blauwe lucht, dat dan weer wel. Als we aan het ontbijt zitten, waait één van de kussens achterop weg en belandt in zee. De jongen van deCapitainarie springt direct in zijn bootje en vist hem eruit. Wat een geluk dat dit niet 's nacht gebeurd is, dan waren we hem echt kwijt geweest. In de loop van de dag zie je iedereen zijn boot opnieuw vastleggen, kussen binnenhalen etc, wij dus ook. Het blijft echt de hele dag en avond waaien en we hangen dan ook de hele dag in en rond de boot. Het is grappig te zien hoeveel petjes van langslopende mensen in het water belanden. Er wordt veel schoolwerk gedaan en ik mail en bel met collega's over volgend schooljaar en lees een boekje op het voordek in het zonnetje. Na het eten een potje Kolonisten en Wim moet er dit keer ook aan geloven. Hij kan het, ondanks de hulp van Jens, die nu het record van alleen één straatje bouwen heeft, net niet winnen.

We varen weer!

We verlaten nu echt Porto Torres, nergens heeft de Jenisa nog zo lang stilgelegen. De zee is kalm, de lucht is blauw, dus het wordt een heerlijk dagje op zee. We varen naar Iles de la Maddalena, een eilandengroep vlakbij Corsica, maar wel behorend bij Sardinië. Het is een beschermd gebied en we moeten ons aan allerlei regels houden. Helaas mogen we 's nachts niet voor anker, maar bij een hotel is een haventje waar we mogen liggen. Onderweg blazen we de bomber weer op en Isa en Jens hangen een tijdje achter de boot. Isa moet in ene denken aan de grote vissen die in Bastia uit de vissersbootjes kwamen en vindt het toch een beetje eng. Het grootste deel van de reis worden spelletjes gedaan op de iPad en gelezen. Zodra we aankomen, gaan Jens en Isa naar een piepklein strandje wat we vanaf de boot kunnen zien, maar ze hebben het strandje wel helemaal voor zich alleen. Het water is echt ongelooflijk helder, de rotsen bijna nep, we zijn weer op een heel mooi plekje. 's Avonds gaan we uit eten, vlakbij zit een restaurantje op één van de vele strandjes. We eten lekker maar de rekening........... Een vreselijk record! We wisten dat het niet heel goedkoop was maar 50 euro voor een schnitzel met pasta en 45 voor het zelfde stukje vlees met patat? Nee, we snappen nu waarom het bambini menu niet op de kaart stond! Als toetje halen we maar een ijsje bij de snackbar, prijstechnisch veel beter. Morgen koken we weer zelf.

De Volvo monteurs komen weer langs.

Ontbijt, kinderen aan het schoolwerk en al voor tienen zijn daar de monteurs. We varen naar de andere kant van de haven en daar staat de kraan klaar. We moeten allemaal van boord en dat is maar goed ook. Het takelen gaat niet in één keer goed, de Jenisa hangt akelig scheef, maar de vierde keer gaat ze dan toch recht omhoog en daarna draait ze boven de kade. In eerste instantie ligt ze erg wiebelig maar met een paar extra staanders is dat zo verholpen. Een beetje benauwd gaan de kinderen terug aan boord om verder te werken. Zelf stap ik op de fiets voor nog wat boodschappen. Als ik terug kom gaat de boot net terug het water in en kan gestart worden, is de storing voorbij? Ja, het ziet er naar uit of alles het weer doet. Echt super snel gedaan van de Italiaanse monteurs en we varen naar ons vertrouwde strandje waar we voor anker gaan. Lunchen, zwemmen, snorkelen, zonnen en weer een duik om af te koelen. Loop van de middag weer terug naar de haven, eerst nog even tanken en dan weer schoolwerk. Morgen de echte test of alles het doet, dan gaan we weer eens echt een stuk varen.