Weer "thuis"

Na een heerlijk nachtje, ondanks het gebrom van de motoren, zijn we te vroeg voor het ontbijt. Dan maar even in de lounge ruimte wachten. Na het ontbijt gaan we naar het bovenste dek en zitten bij het zwembad in het zonnetje. Er breekt nog net geen ruzie uit over de ligbedden, wij doen er niet aan mee want moeten toch zo van boord. Het overgrote deel van de mensen met bestemming Rome moeten nog even. Eenmaal in Porto Torres zijn we snel van de boot, in de bus die klaar staat en in vijf minuutjes bij 'onze' haven. De Jenisa ligt er nog precies zo bij als we haar achter lieten, beetje muf en warm. Het is hier boven de 30 graden! En hoewel ik toch best al bruin ben, heb ik 's avonds 'witte' brillenpootjes op m'n gezicht. De kinderen duiken gelijk hun hutje in en spelen daar een paar uur. Ik pak de tassen uit, was Isa's lakens nog een keer en doe boodschappen. De laatste uurtje van de middag lig ik lekker te lezen op het voordek. Wim heeft contact met alle instanties over morgen. De sensoren zijn gister binnen gekomen, na een wereldwijde oproep waren ze gelukkig in China op voorraad! De monteurs staan om 10 uur op de stijger en de kraan is geregeld. Ook uit Nederland is er goed nieuws, we krijgen een nieuwe douchedeur van kunststof en ook de vorige deur wordt vergoed. Na het eten weer eens een potje kolonisten en een Engelse detective kijken.

Tijd om te vertrekken

Ons weekje 'vakantie' zit er op, we gaan terug naar onze boot. Maar eerst nog een laatste ontbijtje met broodjes gehaald door Henri, die moeten we de komende tijd weer zelf regelen. Er is ook nog tijd voor een laatste duik in het zwembad tussen de bezoekjes van allerlei mensen door die afscheid komen nemen, van ons maar ook van Cees en Tiny die morgen weer vertrekken. Alle spullen worden weer ingepakt en we rijden terug naar Barcelona. Nog een broodje op het vliegveld en dan met een taxi naar de haven. Daar is de rij bij het inchecken stukken langer dan vorige week op Sardinië. Dan over een lange loopbrug langs verschillende ferry's naar de Rome van Grimaldi Lines. Het lijkt wel een klein vliegveld. We hoeven maar 5 minuutjes te wachten en dan mogen we aan boord. De kinderen vinden het helemaal leuk dat we nu ook gaan slapen aan boord en willen maar één ding: naar bed. Dus na één rondje gelopen te hebben en een drankje liggen we er vroeg in, nog even lezen en dan slapen.

Vaderdag in Sant Pere

De ochtend begint met slingers en ballonnen ophangen en Jens legt een speurtocht neer. Wim moet verplicht in bed blijven tot Jens en Isa klaar zijn. Daarna mag hij de speurtocht naar zijn cadeau volgen. Aan het ontbijt volgen de andere cadeaus voor beide vaders. Nog een laatste ochtend naar Lido, waar weer veel bekenden zijn terwijl Tiny en ik thuis blijven. Opruimen, wassen draaien en van het zonnetje genieten. Het is vandaag weer erg warm, dus regelmatig een duik in het zwembad. Eind van de middag komen Carl en Joke nog even dag zeggen. Wim en Carl wisselen weer veel technische informatie uit. Voor Vaderdag gaan we eten bij Capitan in Ampuria Brava en na afloop een laatste drankje bij Lido om afscheid te nemen van Sagrado en Marie.

Een winderig dagje

We zijn allemaal laat wakker en kunnen gelijk aan tafel voor het ontbijt. Jens heeft de dvd's ontdekt en samen met Isa kijkt hij twee films achter elkaar. Ik lees m'n dagelijkse boek en de mannen zijn naar Lido. 's Middags krijgen we even bezoek van één van de verzorgsters uit Papendrecht die vlakbij op vakantie is met haar gezin. De kinderen zijn druk met het voorbereiden van Vaderdag. Aan het eind van de middag gaat het steeds harder waaien, tot windkracht 5-6. Gelukkig zitten we niet op zee. Het avondeten halen we bij het kippenboertje, lekker en makkelijk.

Tijd voor een kappersbezoekje

Jens is sinds vertrek niet meer naar de kapper geweest en voor mij zelf is het ook al weer twee maanden geleden. En omdat Spaans makkelijker is dan Italiaans gaan we na het ontbijt naar de kapper. Eerst ga ik want verven kost altijd wat tijd en Wim brengt Jens op weg naar Lido. Hij zegt nog tegen Jens, niet te kort hoor, veels te leuk zo. Maar terwijl ik bij de spoelbakken zit wordt Jens door een Spaanse dame geknipt. Hij had zelf wel een model uit een boek uitgezocht en laten zien, maar als ik hem zie schrik ik wel een beetje. Oei wat kort aan de achterkant. Volgens de kapster zat meneer niet helemaal stil en daardoor werd het wat korter dan gepland. Zelf is Jens ook niet echt blij, maar aan het eind van de dag zijn we er al aan gewend en het zwemt wel lekkerder met korter haar. Na de lunch ga ik met Jens en Isa op jacht voor Vaderdagcadeautjes en maken ze een paar mooie tekeningen. Deze avond eten we in St. Martin, ook één van de adresjes waar geregeld gegeten werd. Het is leuk om te zien hoe enthousiast Cees en Tiny overal begroet worden. Ze zijn al twee jaar weg, maar nog niet vergeten. Natuurlijk eindigt de avond met een drankje bij Lido en een laatste duik in het zwembad.

Een Hollands dagje

Als altijd gaan we ook bij een keertje bij Perry en Heleen op bezoek. Terwijl de kinderen zich vermaken in het zwembad en met Karel spelen we een spelletje Scrabble en zoals zo vaak is ook dit keer Perry de winnaar. 's Middags liggen we weer lekker te luieren bij ons eigen zwembad. Cees, Henri en Wim gaan de nieuwe sporthal van Sant Pere bekijken en daarna is het tijd voor een bezoekje aan Bert Jan. Een Hollander die ook al jaren in Sant Pere woont en sinds vorig jaar een Hollands eethuisje heeft, Lekker.com. Nu staan we tijdens gewone vakanties niet te springen om bij dit soort tentjes te eten maar nu laten we het ons goed smaken. Broodjes kroket, hamburger en vooral ook satesaus. Koffie drinken doen we bij Lido en dan terug naar huis. Jens en Isa nemen nog een duik in het zwembad en dan is het bedtijd.

Oud en vertrouwd, maar toch anders

Het lijkt toch wel weer als vanouds. Uitslapen, Henri zorgt voor de broodjes, ontbijten, de mannen naar Lido, de vrouwen met een boekje in de zon. Lunch, opa naar bed, rest hangt rond bij het zwembad, Wim doet wat klusjes. Maar het is toch allemaal net even anders dan al die andere jaren. Ook de Spaanse vrienden vinden het heel bijzonder dat Cees en Tiny toch weer in St Pere zijn en Sagrado en Marie hebben dan ook voor vanavond een feestdiner in hun oude restaurant geregeld. Ook Wim en Els en Tom en Coby zijn uitgenodigd. En wat niet vaak gebeurd, Sagrado en Marie schuiven zelf ook aan. Sagrado is speciaal in de bergen paddenstoelen gaan plukken en heeft een patrijs geschoten voor over de salade. En hij kruipt voor deze keer zelf weer achter het fornuis en heeft een heerlijk diner gemaakt. We beginnen met allerlei tapas, vlees, vis, groenten en hij blijft steeds nieuwe gerechtjes op tafel zetten. Als hoofdgerecht kunnen we kiezen uit vlees of vis en volgens Jens is het de lekkerste biefstuk ooit. Hij heeft zijn bord zo snel leeg dat Sagrado er nog 2 voor hem bakt. Marie heeft een heerlijke taart gemaakt als toetje. Helaas wordt het op het eind toch een beetje haasten om Cees op tijd terug thuis te krijgen. Wij blijven nog voor een laatste drankje. Terug thuis zijn de kinderen verdwenen, ook een oude gewoonte ze liggen verstopt in het zwembad. Jens heeft vannacht een kamer voor zichzelf allen, Isa slaapt gezellig bij oma.

Viva Espagna

De wekker stond om 3 uur, maar we hadden hem niet nodig. Om 2 uur worden we wakker gemaakt door Jens, Isa is aan het overgeven. Alles onder en dus staan we een uur voor vertrek lakens uit te spoelen. Daarna allemaal kort douchen, aankleden en toiletspullen pakken. Wim kruipt ook nog even in het ruim om allerlei schakelaars uit te zetten, alle grote stroomverbruikers moeten uit. Ondertussen geeft Isa nog een paar keer over. Op de kade zijn nog steeds honderden mensen feest aan het vieren, wat zal het heerlijk rustig zijn in St Pere. De taxi is precies op tijd en brengt ons naar de vertrekkade. Het inchecken is zo gebeurd en dan op naar de boot. We zien hoe de boot aanmeert en niet veel later mogen we aan boord. We brengen de tassen naar onze hut en Wim en Jens gaan buiten kijken. Isa gaat haar bedje in, de prullenbak naast haar als spuugemmer. Uiteindelijk slapen we allemaal nog een paar uurtjes, gaan om beurten ontbijten. Als Isa uiteindelijk wakker is gaan we in een lekkere zithoek zitten en daar brengen we heel wat uurtjes rond. Af en toe lopen we een rondje, kijken bij het zwembad en luisteren naar de muziek. Het is al bijna 7 uur voor we in Barcelona aankomen, met een bus weggebracht worden naar de terminal en dan een taxi naar het vliegveld nemen. Hier staat de auto klaar waarmee we het laatste stukje kunnen rijden. Het lukt weer niet om Wim als bestuurder te krijgen dus moet ik achter het stuur. Ondertussen zijn zowel Isa als Jens niet lekker, de vermoeidheid slaat nu echt toe. Maar dat is snel vergeten als we in St Pere aankomen. Helemaal blij om opa en oma te zien en ook Henri is van de partij. Nieuwe boekjes, fristie en nog even het zwembad in en dan lekker naar bed.