Om half negen staan we klaar op de kade, best knap als je bedenkt dat de muziek niet voor vijven ophield en om zeven uur al weer begon. Maar onze gids Kiara komt ons ophalen en we rijden met haar mee naar Stintino. Hier stappen we op het ferrybootje Lem en varen in 20 minuutjes naar het National Park. Voor ons zitten, je zult het niet geloven, Nederlanders. Maar pas het tweede stel sinds we in Sardinië zijn. Ook zij gaan op jeepsafari maar met een andere jeep. Wij zitten met 3 Italianen in de auto en we rijden het hele park rond, deels over een betonnen weg maar voor een groot deel ook off road. Het eiland is jaren in gebruik geweest als gevangenis. Over het eiland stonden 11 gevangenissen verspreid. Een deel zwaar beveiligd, waar grote maffiabazen opgesloten gezeten hebben, maar deels ook open gevangenissen. Die gevangenen werkten op het eiland, dat grotendeels zelfvoorzienend was. Verder woonden er slechts de bewakers. Wel was er ooit ook een ziekenhuis voor ongeneeslijk, besmettelijke zieken, bijv cholerapatiënten. Maar het eiland is nu al meer als 10 jaar nationaal park, en de meeste gebouwen zijn verlaten. Het park is bekend om zijn albino ezels, roofvogels, moeflons en wilde zwijnen. We maken verschillende stops en we picknicken op het strand van een azuurblauwe baai. Terug op onze eigen boot eten we restjes en pakken de laatste spulletjes voor morgen in. Hopelijk kunnen we een beetje slapen, vanavond is het de laatste feestavond, dit keer ligt er allemaal via op de bbq's. Toch bijzonder vier dagen feest allemaal ter ere van Antonius, patroonheilige van Porto Torres.
De kermis en dj's gingen tot in de vroege uurtjes door en als Wim brood gaat halen zitten de eerste mensen, mannen, alweer aan het bier. De lucht is weer strak blauw, dus nog voor het ontbijt doe ik weer een paar wasjes en dan gaan Jens, Isa en ik naar het strand. Wim heeft nog allerlei zaken te regelen, die blijft nog even op de boot. Het is al behoorlijk druk op het strand, maar wij zijn echt de enige toeristen. We kijken met bewondering naar de plaatselijke tieners die met geweldige sprongen, salto's etc van de klif in zee springen en duiken. In de loop van de middag komt Wim ook en we doen niet veel meer dan een beetje lezen, zwemmen en zonnen. Terug op de boot eten we kipcurry en dan gaan we inpakken. Dinsdagochtend vroeg vertrekken we namelijk voor een weekje naar Spanje om Cees en Tiny te bezoeken. Voor morgen hebben we een jeepsafari geregeld en zijn dan de hele dag weg. Dus pak ik nu vast de kleding in die mee moet. Tja en dan neem ik een lekkere lange douche, maar als ik klaar ben en de deur open wil doen knalt deze in duizenden stukjes uit één. Ik zit onder het bloed en de kinderen zijn helemaal overstuur. Wim haalt snel de andere douche leeg zodat ik daar al het bloed en glas af kan spoelen. Gelukkig vallen de verwondingen mee, dit had heel anders af kunnen lopen. Nu zijn we vooral blij dat niet één van de kinderen aan het douchen was.
Gisteravond en vannacht weer lekker kunnen genieten van de muziek van zowel de kermis als de dj's. De kade is namelijk ondertussen ook volgebouwd met standjes. We zijn in een groot dorpsfeest beland. Maar wat ons vandaag vooral bezig houdt is of de reparatie gaat lukken. Voor tienen staan er twee monteurs bij ons op de stoep. Gelukkig spreekt één redelijk Engels, dat is in Italië niet gebruikelijk. Ze gaan aan de slag, maar het lukt hen niet om via de computer contact te maken met de motor. Hierdoor komen ze niet te weten welke sensor er kapot is. Met wat draadjes knippen, wisselen en nog wat onduidelijke dingen weten ze nu wel zeker dat het de rechtermotor is. Het is nu alleen nog de vraag welke van de twee kapot is. Helaas moeten we sowieso het water uit om de sensor te vervangen. Tja dat wordt dus terugkomen voor de mannen. Ondertussen heb ik boodschappen gedaan en ben er achter gekomen dat er geen wasserette in Porto Torres is. Dus het kleine wasmachinetje wordt te voorschijn gehaald om wat wasjes te draaien. Het is lekker weer, dus drijfnat ophangen is geen probleem, drogen doet het wel. 's Middags gaan we op de fiets naar het strand. Een lief baaitje met een heleboel Italianen, waar we heerlijk zwemmen en snorkelen. Op de kade zijn ondertussen naast alle bartentjes ook eettentjes verschenen, dus de kipkerrie die voor vanavond bedacht was, stellen we een dagje uit. Over tenten gesproken, daar zijn wat vragen, onduidelijkheden over. We hebben dus aan de achterkant van de boot een tent om de boot helemaal dicht te kunnen maken. In Nederland ook erg handig om het een beetje warm te hebben. Maar we hebben nu al maanden mooi weer en de tent hebben we er helemaal afgeritst en weggeborgen in de punt. Tja en als je dan één dagje met wind hebt, ga je die tent niet tevoorschijn halen en wordt je dus nat. In ieder geval wij dus de kade op, varken van het spit gegeten en nog een paar kermisattracties gedaan. Vanuit het reuzenrad zien we ook grote mensenmassa's in het dorp zelf. Daar dus ook nog even kijken, één lange braderie. Het eind halen we niet, te lang en te druk. Porto Torres heeft ongeveer 22.000 inwoners en het lijkt erop dat ze allemaal in de 'hoofdstraat' lopen.
Het waait minder als gister dus we hopen op een iets rustigere vaart als gister. Achteraf is het toch zeker windkracht 6 geweest. Vandaag wordt er windkracht 4 voorspeld en er staat inderdaad minder wind. De kinderen kunnen gewoon een spelletje doen onder het varen en niemand voelt zich beroerd. Als we bij Porto Torres aankomen worden de kinderen helemaal blij, er staat een kermis op de kade. We willen direct tanken maar kunnen de pomp niet vinden, hij blijkt verstopt in een metalen box. Maar er heeft net iemand getankt en we kunnen beter een paar uur wachten. Dan maar aanmeren in de haven, tanken zien we later dan wel weer. Eerst is het tijd voor school: Jens heeft maar liefst 4 toetsen vandaag, dus even tijd en rust daarvoor. Wim kan ondertussen de laatste dingen regelen voor de monteurs die morgen komen en de nieuwe storingen zelf oplossen. Na een kapotte ruitenwisser gister is er vandaag een brom vanuit de buiten kookplaat. Helaas moet er in de kinderkamer het plafond voor uit om bij de draden te kunnen. Het wordt dus een echt rommel / klusmiddagje. De kinderen vermaken zich op de steigers met hun visnetje en hebben recordvangsten. Maar uiteindelijk gaat de hele vangst terug in zee en gaan wij in het dorp eten. Terug in Italie willen we weer eens echte pasta en pizza. Tja en voor 3,50 euro kunnen wij zelf geen pizza maken. Daarna is het dan toch eindelijk tijd voor de kermis. Helaas voor Isa, mag ze niet in de attractie waarin je over de kop gaat, maar gelukkig zijn er nog genoeg andere leuke dingen.
Het waait maar we moeten verder, zaterdag is er een monteur voor ons in Porto Torres. Het is een kleine 100 km, dat redden we niet in één keer, niet met deze wind. Windkracht 5 is voorspeld met golven tot 1,5 meter en ja de voorspelling klopt. Het is dus geen relaxed ritje, maar met tabletjes houden we in ieder geval allemaal ons ontbijt binnen. De kinderen vinden het het eerste half uurtje nog leuk, ze zitten in een achtbaan, maar daarna wordt het toch wel saai. Jens lukt het om in slaap te vallen, Isa zit als een aapje aan mijn arm geklemd. Op zee zien we welgeteld één andere boot, een zeilboot. Nu we geen tent meer hebben, komt er wel wat water naar binnen. Een grote golf slaat over de hele boot en Jens en ik zijn aardig nat. Maar eenmaal in de haven, na een warme douche, is alles weer ok. Jens en Isa gaan schoolwerk doen en aan het eind van de middag lopen we nog even het dorp in. Met een tas vol boodschappen en 3 tassen met flippers, duikbrillen etc komen we weer terug.
Voor de tweede keer hebben we een auto gehuurd, een nissan micra dit keer. We rijden een mooie route naar de Col de Bavella. Het weer begon vandaag zonnig maar af en toe krijgen we toch wat druppels, we hebben het weer wat voor gister voorspeld was. Onderweg stoppen we eerst bij Levie, een klein plaatsje met een museum over de historie, het ontstaan van Corsica. Het meest indruk op de kinderen maakt het skelet van de Dame van Bonifacio, een vrouw die begraven is in 6570 vC. Verder heel veel gebruiksvoorwerpen, fossielen en dierenskeletten. Na een kop koffie rijden we verder naar de archeologische vindplaats Cucuruzzu en Capula. Met een audiotour voor Wim en mij en een Nederlandstalig boekje voor de kinderen wandelen we door het gebied. Het is een soort sprookje, filmdecor waar we doorheen lopen. Wat is het hier mooi. De opgravingen zijn heel bijzonder en ik moet erg denken aan de boeken van Jean Auel, Stam van de holenbeer. Lunchen doen we in het bergdorpje Zonza en dan bereiken we toch de top van de Bavella. We kijken wat rond en rijden dan via de andere kant weer naar het zuiden van Corsica. Onderweg stoppen we bij Palaggiu, waar 258 menhirs staan. De wandeling er naar toe valt ons alles mee, na de waarschuwingen in ons reisboek, het staat alleen niet goed aangegeven. Het stenen bos is helaas wel erg overwoekerd, maar toch nog wel de moeite waard. Nog een laatste stuk rijden, waaronder een mooi stuk langs de kust, en we zijn weer bij ons beginpunt, bijna 11 uur na vertrek.
Ook vannacht weer veel herrie vanaf de kade, alleen tussen half vier en half zes is het helemaal stil. Vandaag gebruiken we voor veel schoolwerk, was en dingen regelen. Ondanks dat we een nieuwe boot hebben, is er wederom storing. Ook dit keer zijn de motoren de boosdoeners, of beter gezegd bepaalde stuursensoren. Ook de trimflabs zijn weer kapot, maar dat laten we zitten tot in Nederland. De sensoren moeten echter wel gemaakt worden. We besluiten dat we nog wel naar Sardinië varen, we moeten wel want volgende week stappen we in Porto Torres op de ferry naar Barcelona, maar daarover later meer. In ieder geval nemen we het risico om er heen te varen, de kans dat beide sensoren van alle twee de motoren definitief ermee ophouden is klein. Wel gaan we recht oversteken en dan langs de kust naar het Westen. Alles is een hoop geregel en veel gebel, maar ondertussen kunnen de kinderen veel schoolwerk doen en is er tussendoor ook tijd voor het welbekende potje kolonisten, dit keer overtuigend gewonnen door Jens.
Geen rustig nachtje voor ons vannacht, de terrasjes bleven tot laat open en de disco kunnen we ook goed horen. Gelukkig wel leuk muziek. We zijn dan ook niet echt vroeg op, maar dan is het wel tijd voor schoolwerk. Isa hoeft alleen nog extra werk te doen, maar Jens heeft nog een aantal lessen en toetsen te gaan. Ondertussen zien we de rondvaartboten af en aan varen. Het vakantieseizoen is hier volop begonnen. 's Middags bezoeken we de ‘Hoge Stad', de haven beneden omgeven door restaurants en winkels, maar de eigenlijke stad ligt bovenop de kliffen. We nemen het treintje naar boven en bezoeken allereerst het kerkhof. Een heel bijzonder plekje, het zijn net huisjes met straatjes, bijna een dorpje, en dat bovenop de kliffen. Jens en Isa willen voor onze familie ook een huisje om in begraven te worden. Daarna bezoeken we de stad, nauwe smalle straatjes en de buitenste rand huizen echt op de rand van de klif. We lopen de Escalier du Roi d'Aragon, 187 treden naar beneden langs de klif naar de zee. Daarna loopt een pad een stuk langs de zee naar een inham in de klif. Terug naar boven is wel pittig, de treden zijn een stuk hoger dan normaal. Daarna lopen we terug door de stad, naar beneden terug naar de boot. Het begint ondertussen zachtjes te regenen en volgens de voorspelling blijft dat het voorlopig doen.
